Moja Mała Ojczyzna 2015

Jesteś tu: » Strona startowa » Sukcesy naszych uczniów » Moja Mała Ojczyzna 2015

Moja Mała Ojczyzna 2015

Mamy aż pięcioro laureatów w tegorocznej edycji konkursu: III miejsce w kategorii poezji szkół podstawowych Emilia Gładysz z kl. VI, wyróżnienie w kategorii poezji szkół podstawowcyh Martyna Dziura z kl. VI, I miejsce w kategorii poezji szkół gimnazjalnych Emilia Jeziorek z kl. I, II miejsce w kategorii poezji szkół gimnazjalnych Karolina Wojdyła z kl. II, wyróżnienie w kategorii poezji szkół gimnazjalnych Krzysztof Drozdowski z kl. II.


Cztery pory roku we Włodowicach

Wiosną, pośród łagodnych wzgórz,
W pachnącej szacie zielonych łąk,
Wiją się
Miesiące
Jak kolorowa wstążka.

Latem śpiewem ptaków rozbrzmiewają,
Ogrodami kwiatów wabią
I czarują.

Jesienią złote liście ścielą się
Niczym dywan
A na nim omszałe pnie, jak stare trony.

Zimą śnieg otula wzgórza
I las
Jak w krainie Królowej Śniegu.

Emilia Gładysz


Raj – Kraj

Dziś nasz piękny kraj istnym rajem jest
Lecz niestety nie ma wokół nic prócz miast
No i cóż by na to powiedział stary Piast?
Piękny jest nasz kraj,
Przeczyć nie ma co
Jednak po co nam to piękno,
Gdy w sercach gości zło?

Martyna Dziura


Mała plamka

Mała plamka na mapie.
Taka zwykła.
Mały kolorowy fragment
Wiją się po nim cieniutkie linie.
Leżą małe punkciki.
Zwykły napis.
Nic specjalnego.
Dla mnie to coś najważniejszego,
Ojczyzna!
To się urodziłam i wychowałam.
O ten mały fragment walczyli moi przodkowie.
Za moją ojczyznę przelewali krew,
Umierali..
Walczyli z całych sił, nie poddali się.
Walczyli o moje życie i szczęście.
O dom, miłość i wolność.
Udało im się.

Może dla Ciebie to tylko mała plamka,
Dla mnie to ojczyzna,
Którą kocham i z dumą w sercu noszę.

Emilia Jeziorek


Tutaj

Tutaj doliny i góry łączą się w pary,
Tutaj kotlina garbi się niczym dziadek stary.
Tu las ciemny stoi jak mędrzec
I w łąki niespokojne próbuje się wedrzeć.

Tutaj wiatr chłoszcze powietrze w rytm ciężkiej pieśni,
Rozwiewa chmury, obłoki pieści.
Tutaj pory roku ubierają drzewa
I każdy zakamarek inny kolor przywdziewa.

Tutaj gąszcz dróg i szlaków omamić potrafi
I zwabić, i skusić – można nie trafić.
Tutaj myśli się kłębią i odczuwam skruchę.
Temu miejscu można oddać duszę.

Karolina Wojdyła


Nowa Ruda

Domy jak pudełka od zapałek ukryte w dolinie
Kościół niczym król dominuje na szczycie
Zamek władzą się upaja, dumnie pierś wypina
Włodzica swą wstęgą miasteczko otula
Ulice kluczą, błądzą, szukają się nawzajem
Ziemia czerwona purpurą zachwyca
Góra św. Anny niczym matka się schyla
Lasy i łąki jakby radość mierzą
Zeschły liść jak żal na bruku leży
Wiatr rozwiewa marzenia - Nowa Ruda to poezja.

Krzysztof Drozdowski

Opracowanie: szkolnastrona.pl